ریکلمه: داغ شکست را در مارکانا برتن

هواداران برزیلی خواهیم گذاشت.

خوان رومن ریکلمه بازیکن تعصبی و تکنیکی بوکا بعد از بازی با فلومیننزه و درحالی که بعد از بازی در ورزشگاه پِرِزيدنته پِرون به خاطر دیدن صحنه ای که پیرمردی در ورزشگاه اشک ریزان از او میخاست تا انتقام بگیرد به خبرنگاران گفت: ( داغ شکست و حضور در فینال را برتن هواداران بزیلی میگذاریم.)

او همچنین در مورد بازی هم گفت تمام بازی در دستان ما بود و آنها فقط به ما نگاه میکردن که چگونه به جوگا بونیتو میپرداختیم ولی ما مثل فینال ونزوئلا همه چیز داشتیم جز شانس و وقتی به گل میرسیدیم بلافاصل با تک حمله اونها بازی تساوی کشیده میشد ولی نگران نباشید ما داغ حضور در فینال را برتن برزیلی خواهیم گذاشت....

من وقتی اینو خوندم اونقدر احساسی شده بودم که اگه یه برزیلی رو میدیدم خشک خشک قلفتی پوستشو میکندمولی این حرفای ریکلمه نشون از خوش غیرتی آرژانتینی ها میده و اینکه چقدر واسه تماشاچی هاشون ارزش قائل اند و نمیتونند اشک رو رو چشم اونها ببینن و مثل ما نیستن که..... ولش کن.

خلاصه ما ایرانی ها هم به خاطر همینه که بیشتر طرفدار آرژانتینیم چون که اونها هم مل ما غیرتی ان.....

ما از ته قلب دعا میکنیم که این انسانهای اولیه(برزیلی های کثیف) رو دوباره ببرن و انتقام فینال کوپا آمریکا رو بگیرن

 راستی دیشب تو اخبار شنیدم چندین قبیله توی برزیلن که اصلا آدمهای امروزی رو ندیدن و وقتی هم هواپیما میخاسته ازشون عکس یگیره میخاستن اونو با نیزه بزنن واقعا ببینید این برزیلی ها چقدر ابله ان شاید بخان چند وقت دیگه با تیرکمون مگسی تانک شکار کنن یا شاید هم به ماشیناشون کاه و یونجه میدن والا از این شل گوشت ها که بعید نیست

یه پاراگراف در مورد طرفدارای بوکا و ورزشگاه پِرِزيدنته

 پِرون بوینس آیرس:

   میگن اینقدر جو بالاست که وقتی یه غیر آرپانتینی و غیر بوکایی هم وارد اونجا میشه از شدت هیجان به تنگی نفس میوفته و از ته قلب آرزوی بردن بوکا رو میکنه.....

   میگن وقتی از در ورودی وارد ورزشگاه میشی رو دیوار هاش عکس بازیکنان بزرگشون رو میبینی که توسط یه هنرمند بوکایی به طرز شگفت انگیزی حکاکی شده....

 میگن اگه بری اونجا و طرفدار تیم دیگه ای باشی اصلا نباید نشون بدی چون دیگه برگشتت دست خودت نیست.....

   میگن انجا هم مثل ما ایرانی ها وقتی بوکا میبره بعضی از هوادارا تو ورزشگاه شیرینی های مخصوصی رو پخش میکنن که به عقیدهخودشون نشانه تشکر از خداونده که فقط توی جشنهاشون اونو پخش میکنن....

   میگن هر سال بعد از بازی های دربی چند نفر از فرط هیجان در ورزشگاه بوکا یا ریور یا حتی توی خونه هاشون از شدت هیجان سکته قلبی میکنن و دار فانی رو....

   میگن هر وقت که گزارشگر ورزشگاه از وجود مارادونا تو ورزشگاه خبر میده همه به نشانه احترام می ایستن و دست هاشون رو روی سینه هاشون میزارن....

   میگن اروپایی ها وقتی میخان یه مثال از تعصب طرفدارای تیمها بزنن اشاره به طرفدارای آرژانتینی میکنن.....

  ولی با همه اینها یه مثله که همه قدیمی ها میگن:

!!!...شنیدن کی بود مانند دیدن...!!!

ایشالله ما و تمام شما آرژانتینی های گل یه روزی بطلبه بریم آرژانتین پابوس دیگوی کبیر... من که چند وقت پیش فکر میکردم که چی میشد مکه یا مدینه یا مشهد تو آرژانتین بود اونوقت ما یه راست میرفتیم بهشت چون میرفتیم و خادم میشدیم.... یا چی میشد توی مترو به جای ایستگاه حرم امام یا میرداماد یه دفعه میگفت: مسافران عزیز آخرین ایستگاه  پلاتزا دی مایو لطفا قطار را ترک نمایید...

 مارو نگاه کن به چه چبزهایی فکر میکنیم یکی نیست بگه بابا حداقل یه آرزویی بکن که قابل برآورده شدن باشه

از تمام کسانی که به ما لطف دارن و سر میزنن و این وبلاگ رو روپا نگه داشنن تشکر میکنم وخودشون میدونن که چقدر اونها و تمام آرژانتینی ها رو دوست دارم